Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βίβλος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βίβλος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 11 Απριλίου 2023

Μωρές παρθένες ή «εκ γυναικός τα κρείττω»;


Σήμερα θυμόμαστε την εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή με τη θαυμάσια παραβολή των μωρών παρθένων που περιμένοντας το νυμφίο να έρθει για τη νύφη ξέχασαν να βάλουν λάδι στα λυχναράκια τους κι έμειναν «εκτός νυμφώνος» ενώ οι φρόνιμες τα κατάφεραν.

Με παραβολή δηλαδή διδασκόμαστε το αγαπημένο μου μότο «Η Τύχη ευνοεί τους προετοιμασμένους».


Επίσης σήμερα θυμόμαστε την Κασσιανή,  βυζαντινή ποιήτρια, που γεννήθηκε το 805μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη κι αρνήθηκε έναν  αυτοκράτορα απαντώντας του το φημισμένο «Απ’ τη γυναίκα τα καλύτερα».


Όλες οι σωζόμενες πηγές αναφέρουν ότι συνδύαζε τη σωματική ομορφιά με την εξυπνάδα.  Τρεις βυζαντινοί χρονικογράφοι, ο Συμεών ο μεταφραστής, ο Γεώργιος Αμαρτωλός και ο Λέων ο Γραμματικός, γράφουν ότι έλαβε μέρος στην τελετή επιλογή νύφης για τον αυτοκράτορα Θεόφιλο, την οποία είχε οργανώσει η μητριά του Ευφροσύνη.

Εκεί ο αυτοκράτορας θα επέλεγε τη σύζυγο της αρεσκείας του προσφέροντάς της ένα χρυσό μήλο. Θαμπωμένος από την ομορφιά της, ο νεαρός αυτοκράτορας την πλησίασε και της είπε: «Από μία γυναίκα ήρθαν στον κόσμο τα χειρότερα», αναφερόμενος στην αμαρτία και τις συμφορές που προέκυψαν από την Εύα. Κι εκείνη, ετοιμόλογη, του απάντησε: «Και από μία γυναίκα (ήρθαν στον κόσμο) τα καλύτερα», αναφερόμενη στη γέννα, την ενσάρκωση του Χριστού μέσω της Παναγίας.

 Κατά την παράδοση ο ακριβής διάλογος ήταν:

– Εκ γυναικός τα χείρω.

– Kαι εκ γυναικός τα κρείττω.

 



Φέρνω το Τροπάριο Κασσιανής που ψέλνεται κάθε Μεγάλη Τρίτη. https://youtu.be/fPmc4XizdLw 

και το έργο του Μίκη Θεοδωράκη


 εικόνες 

το δίσκο του Μίκη Θεοδωράκη (1942),

διαφημίσεις κινηματογραφικές

και 'Κλασικά Εικονογραφημένα'.








'σίριαλ' σε εφημερίδες, 1903




Σάββατο 8 Απριλίου 2023

Του Λαζάρου γιορτάζουμε οι αναστημένοι


«Ευλογημένος ο ερχόμενος» και ένα «Λάζαρε, δεύρο έξω!» που μου θυμίζει το «Ευρίπίδη, έλα έξω» από τους επιτυχημένους Αχαρνής του Σαββόπουλου.

Σάββατο του Λαζάρου, γιορτάζουμε οι αναστημένοι.

Ακούω τον όρθρο από τη λειτουργία της Ανάστασης του Λαζάρου από Βυζαντινή Χορωδία. 

Ο Λάζαρος ο φίλος του Ιησού, αδελφός Μάγδας και Μαρίας ήταν 'τριακοντούτης' όταν πέθανε και 'τεταρταίος' (στο όριο της σήψης δηλαδή) όταν έγινε το θαύμα της Ανάστασής του. Άλλα τριάντα χρόνια έζησε στην Κύπρο (ή Κρήτη.... ή Έφεσο) όπου ξαναπέθανε κι ησύχασε ως τον Οκτώβριο του 890 που ο βυζαντινός αυτοκράτορας Λέων ο Σοφός (886 - 912 μ.Χ.) συνάντησε το λείψανο και το μετέφερε στη μονή του Αγίου Λαζάρου της Κωνσταντινούπολης της οποίας είναι 'κτήτωρ' κι η μεγαλοπρεπής Βασιλική της είναι φημισμένη.

Αυτός ο Λέων ο Σοφός είναι σα να ζητά το Σαίξπηρ του κι αν έχετε θεατρικό ή σεναριακό ταλέντο σας τον συστήνω.

Η Ευδοκία Ιγγερίνα, η μάνα του, ήταν ερωμένη του αυτοκράτορα Μιχαήλ ΙΙΙ τον οποίο σκότωσε με τη βοήθεια του άνδρα της Βασιλείου Ι ο οποίος ανέβηκε στο θρόνο και επίσημα θεωρείται πατέρας του Λέοντα παρότι τους χώριζε μίσος μέχρι θανάτου κυριολεκτικά αφού ακόμα και πεθαίνοντας κατηγόρησε το Λέοντα για δολοφόνο του κι ας είχε χτυπηθεί σε κυνηγετικό ατύχημα. Κι ο Λέων όμως ίσως κάτι ήξερε αφού όταν μετέφερε το λείψανο κι έχτισε τη μεγαλοπρεπή φημισμένη εκκλησία επανενταφίασε τα οστά του Μιχαήλ γι’ αυτό και θεωρείται πιθανόν να ήταν πράγματι νόθος γιός του.

Τα σαιξπηρικά δεν τελειώνουν εκεί όμως. Παντρεμένος με τη Θεοφανώ ενώ προτιμούσε τη Ζωή Ζαούτζαινα που ο Βασίλειος του την πάντρεψε με κάποιον ασήμαντο αξιωματούχο αλλά τον πατέρα της ο Λέων τον κράτησε κοντά του ως 'μυστικό' του (που ήταν κάτι σα πρωθυπουργός απολυταρχίας –βεζίρης δηλαδή) μέχρι του σημείου να επινοήσει τον τίτλο του Βασιλεοπάτορος (του βασιλικού πεθερού δηλαδή). Παντρεύτηκε άλλες δυό όμως κι όταν πια απέκτησε το γιο τον έστεψε συναυτοκράτορα όταν ήταν νήπιο. 

Αλλά, πέραν λειψάνων και εκκλησιών, ο Λέων ήταν όντως σοφός. Επιμελήθηκε τα 'Βασιλικά' στα οποία συγκέντρωσε όλους τους νόμους, σε 60 τόμους. Καλό αυτό, θεάρεστο κι αποτέλεσε τη βάση του Βυζαντινού Δικαίου, αλλά είπαμε ήταν συγγραφεύς, δηλαδή έγραφε και δικά του κι ανάμεσα σ' αυτά ήταν και νέοι νόμοι που έδιναν λύσεις σε μικροπράγματα- εκ των οποίων το προσφιλές του θέμα του 4ου γάμου. Ναι, τέταρτου. 

Χήρος ήταν, είχε πεθάνει η Ζαούτζαινα και του είχε αφήσει κόρη. Παντρεύτηκε την Ευδοκία Βαϊάνα η οποία όμως πέθανε σε τρία χρόνια δίχως να κάνει γιο. 35 ήταν ο Λέων και ο Πατριάρχης ο Μυστικός δεν του επέτρεπε να ξαναπαντρευτεί. Πώς το αντιμετώπισε; Σα βασιλιάς. Καθαίρεσε τον Πατριάρχη και διόρισε στη θέση του πρώτα το μικρό αδελφό του Στέφανο κι ύστερα (δε θέλω γέλια) τον Αντώνιο τον Καυλέα― με τον οποίο, βέβαια ησύχασε.

Δεν είναι ότι δε προσπάθησε, στην αρχή επέλεξε να την έχει ερωμένη την Ζωή Καρβωνοψίνα αλλά ούτε ο Θεός δεν το ήθελε να μείνει αστεφάνωτη η μάνα που έδωσε τον κληρονόμο. Για να μην τα πολυλογώ την παντρεύτηκε, κι αργότερα μετά το θάνατό του οι ραδιουργίες της κράτησαν το γιο τους στο θρόνο αλλά ο γάμος ανακάτεψε τον Πάπα και άνοιξε μια συζήτηση περί Μοιχείας που χρειάστηκαν πολλές Σύνοδοι για να καταλήξει κάπου (αν κατέληξε).

Σαν το Χαρούν ελ Ρασίντ των 1001 Νυκτών, λένε ότι τριγυρνούσε μέσα στο λαό μεταμφιεσμένος και, μετά θάνατον, έγινε ιδιαίτερα λαοφιλής για τα στίχηρά του, ύμνους που ψέλνονται (ναι το μαντέψατε) Σάββατο του Λαζάρου και τόσο αγαπήθηκαν που με τα χρόνια εκτός από σοφό τον θυμόταν ο λαός και ως προφήτη.

Για τα προφητικά δεν ξέρω αλλά κάποιος λόγος θα υπάρχει αφού ο Λάζαρος είναι σύμβολο μυστικιστικό με φοίνικες και αλληγορικούς συμβολισμούς.


Aπό την άλλη, για πιο χαριτωμένα, αν δεν εξάντλησα το κέφι σας για όλα αυτά, θέλω να σας θυμίσω τη σχετική παραβολή του Oscar Wilde από τα πεζά του ποιήματα [που έχω μεταφράσει* . Τη γκαντεμιά του κλαίει, και την ατυχία του, ένας ευεργετηθείς που όταν συναντά τον Κύριο του λέει 'ήμουν νεκρός και με ανέστησες, πώς να μην κλαίω;'


Στη Μύκονο (κι αλλού μαθαίνω, εγώ δεν τον ήξερα) φτιάχνουν τα «λαζαράκια», σαβανωμένα ανθρωπάκια σε κουλουράκι, μα, όπως και σε όλη την Ελλάδα, πλέον δε θα δολύμε παιδιά να τραγουδούν κάλλαντα του Λαζάρου (ή και κάλλαντα γενικώς). 

Φέρνω να τα θυμηθούμε.

















__ Κάλλαντα Λάζαρου
Χρόνια Πολλά
Τα κάλαντα του Λαζάρου, στις μπάντες μου
…τότε ο Χριστός δακρύζει
και τον Άδη φοβερίζει:
‘Αδη Τάρταρε και Χάρο
Λάζαρο θε να σου πάρω  

 


Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια,

 ήρθε των Βαγιών η εβδομάδα. 

Ξύπνα Λάζαρε και μην κοιμάσαι, 

ήρθε η μέρα σου και η χαρά σου.

 



_______________________________________

Σύνδεσμοι και Εικόνες


Ταπισερί: Ο Αγιος Λάζαρος φτάνει στη Γαλλία με τη Μάρθα και τη Μαρία

Ο Τάφος, αξιοθέατο στα Ιεροσόλυμα

Ναΐτης, Τάγμα Αγίου Λαζάρου

Άγιος Λάζαρος στην Κύπρο

Κάλλαντα και φωτογραφία με «Παιδιά που τραγουδούν τα κάλαντα του Λαζάρου, Ήπειρος, 1950-1960»  από Dimitris

*Oscar Wilde από τα πεζά του ποιήματα αναρτημένα στο άλλο μου ιστολόγιο, όπου συγκεντρώνω ανέκδοτα κι εκδοθέντα μου:

https://kastellakia.blogspot.com/2011/05/blog-post_4376.html


Λάζαρε τετραήμερε, τα δικαιολογητικά σου για το Θέατρο της Ζωής   https://daphnechronopoulou.blogspot.com/2017/04/blog-post_8.html


Δευτέρα 15 Αυγούστου 2022

Παναγιά Εγκυμονούσα κι η σχισμή του μύθου

 



Συνέβαιναν κι αυτά καμιά φορά στα γυναικεία μοναστήρια. Δεν το λέει μόνο ο Ροΐδης κι άλλοι αφορεσμένοι. Ανακαλύφθηκε σε γυναικείο μοναστήρι  της Γεωργίας εικόνα με την Παναγία εγκυμονούσα. 

Μικρή μα σημαντική προσφορά της γυναικείας οπτικής του κόσμου, σπάνιας διότι παράδοση, μύθοι και διδασκαλία ήταν πάντα η εκδοχή από το πρίσμα των ανδρών.


Ο μύθος είναι δυνατός, πανανθρώπινος. Πάνω στο γαϊδουράκι η ετοιμόγεννη μικρή προσφυγοπούλα η παντρεμένη με το γέρο μαραγκό αγωνιά να βρεθεί ένας τόπο να σταθούν. 


Τα λίγα που ξέρουμε τα έχουμε από το Ματθαίο. Δε λέει πολλά μα αναφέρει (ετεροχρονισμένα, έγραψε κι 70 χρόνια μετά εξ άλλου) τον Ηρώδη τον αγαπητό της Ρώμης παρανοϊκό δολοφόνο που σκότωσε τα ίδια του τα παιδιά κι έκανε πολλά εγκλήματα, όλα όμως καταγεγραμμένα εκτός από την περιβόητη σφαγή νηπίων* που δεν αναφέρεται πουθενά. Το παραμύθι εμπλουτίστηκε από ψαλμούς και ερμηνείες τρελοκαλόγερων ή πυλώνων της κοινωνίας, ανδρών βεβαίως που διακατέχονται από τον αταβιστικό φόβο για το γυναικείο σώμα το μυστήριο, το ζωώδες, το μαγνητιστικό. 

Διότι είναι οι γυναίκες το ακατανόητο μυστήριο: αιμορραγούν κάθε μήνα δίχως να πεθαίνουν ενώ το εύθραυστο σώμα τους παράγει τροφή (γάλα) κι ανθρώπους. Συγχρόνως όμως αυτά τα ίδια σώματά τους που με τις ζωώδεις λειτουργίες τους μοιάζουν ακάθαρτα και μιαρά έχουν τη δύναμη να σκλαβώνουν γεννώντας πόθους αξεπέραστους στις καρδιές και κατακλύζοντας με γλύκα ανείπωτη είτε τα παιδιά στην αγκαλιά τους είτε όσους βουτήξουν μέσα τους.

Αυτό το δέος μεταμφιεσμένο σε αποστροφή το συναντάμε από την αρχαιότητα στο δίπολο μύθων με μαινάδες και σαρκοβόρες μάγισσες ή πάμπολλες παρθένες μάνες και αγνές θεές όπως η πάναγνη κυνηγός η Άρτεμις αλλά και η Αθηνά, που μάλιστα απ’ ό,τι θυμάμαι, τώρα το δεκαπενταύγουστο πέφτουν τα γενέθλιά της. Η Αθηνά της σοφίας, που ήταν τόσο παρθένα, που με αηδία σκούπισε το σπέρμα του Ήφαιστου που είχε πέσει το αγνό της μπούτι κι έτσι δι αντιπροσώπου απέκτησε μέσω της γης τον Ερεχθόνιο.τόσο δίχως τα γυναικεία σιχαμερά και τρομακτικά μας όργανα που τεκνοποιούσε απ’ το κεφάλι.*

 

Είπαμε, ο μύθος είναι δυνατός, πανανθρώπινος. Η ετοιμόγεννη προσφυγοπούλα δεν έχει τόπο να σταθεί να γεννήσει κι ο γέρος άντρας της ακολουθεί ανήμπορος. Η εικόνα είναι δυνατή, μα είναι στο μυαλό μας, στη διήγηση. Όταν γίνεται ζωγραφιά δεν είναι ορατή η εγκυμοσύνη ή η τραυματική γέννα εκεί στη φάτνη των αλόγων. Η εικαστική αφήγηση προχωρά κατ’ ευθείαν στη Βρεφοκρατούσα Παναγιά, αγαπημένη των ζωγράφων και  αγιογράφων.

Της παράδοσης δηλαδή. Που χτίστηκε από  άνδρες. 

Ώσπου μια Γεωργιανή  καλόγρια τολμά να δείξει την κοιλιά κι ανοίγει μια χαραμάδα κι από την ιερή σχισμή φωτίζεται για μια στιγμή πώς θα ήταν ο μύθος αν κι εμείς είχαμε φωνή όλες τις χιλιετηρίδες που μιλούν για μας.

 

Χαρείτε τη 
και Χρόνια Πολλά σε Μαρίες, Μάριους, Παναγιώτες, Παναγιώτηδες και,

από εμένα, σπέσιαλ αφιερωμένα και σε κάθε Αθηνά του κόσμου τούτου.


_____________________________________________

Σημειώσεις


Χαρακτήρισα την εικόνα σπάνια όχι μοναδική. Γι αυτό, μια και το έψαξα για να γράψω προσθέτω και μια ακόμα  'Παναγιά Εγκυμονούσα' από την Ιερά Μονή Κίτρους, Κατερίνης, Πλαταμώνος (άγνωστου καλλιτεχνη άρα μπορώ να ελπίζω πως ίσως είναι έργο καλλιτέχνιδος). Η εικόνα έχει προσφερθεί σε  μόνιμο προσκύνημα στην Καλλιθέα Αττικής: 





* Προφανώς το Ματθαίο μπορείτε να τον βρείτε ακόμα κι αν δεν έχετε Βίβλο στο σπίτι σας, γι αυτό επαυξάνω επιλέγοντας τη στήριξη ιστολόγιου ενός φανατικού : 

 π.Δμ Αθανασίου

 .....είναι γεγονός ότι πουθενά στα ιερά κείμενα των Ευαγγελίων δεν καταγράφεται συγκεκριμένος αριθμός «αναιρεθέντων νηπίων». Η αναφορά στη σφαγή «χιλιάδων όντων δεκατεσσάρων» αρρένων τέκνων προέρχεται αντίθετα από την ιερή παράδοση της Εκκλησίας μας – από το εορτολογικό Συναξάρι της συγκεκριμένης ημέρας- και μάλιστα με την επισήμανση ότι τα νήπια αυτά εντάσσονται στο χώρο των Μαρτύρων της Εκκλησίας και θεωρούνται ως οι πρώτοι ανώνυμοι και «αναρίθμητοι» μάρτυρες της χριστιανικής πίστης. Αυτό ακριβώς το στοιχείο προσδίδει, επομένως, στο όλο ζήτημα παράλληλα προς την ιστορική και μία ιδιαίτερη «συμβολική» παράμετρο, που καθιστά απαραίτητη τη θεολογική ερμηνευτική προσέγγιση.https://fdathanasiou.wordpress.com/2012/12/29/η-σφαγή-των-νηπίων-κατά-την-καινή-διαθή/


*Ζητώ συγγνώμη από τους πρώτους αναγνώστες: αδίκησα τον Ερεχθόνιο  και μπέρδεψα τη γέννα της ίδια της Αθηνάς (απ το κεφάλι του Δία) με τη γέννα του γιού της. Διόρθωσα, μα ευχαριστώ τον Βαγγέλη Πελέκη για την παρατήρησή του που με βοήθησε να διορθώσω το λάθος μου.

____________________________________________________________________

ΠΡΟΣΘΕΤΩ

Η κοινοποίηση της ανάρτησης αυτής είχε μεγάλη ανταπόκριση που έφερε και παρεξηγήσεις. Άλλοι μπέρεδεψαν την εγκυμοσύνη με το θηλασμό και προσέτρεξαν να μου φέρουν τις αμέτρητες  Βρεφοκρατούσες, με το δεξί στήθος έξω, τις οποίες είχα ήδη αναφέρει. Άλλοι μου έδωσαν χαρά αναφέροντας κι άλλες εγκύους. Δίνω το σύνδεσμο με τις πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες και υπενθυμίζω ότι και βέβαια δεν υποστήριξα ότι σας δίνω τη μόνη ωστόσο το θέμα μου είναι η ορατή εγκυμοσύνη, όχι η εξαγνισμένη ιδέα της, και τέτοιες, ορατές, έχουμε πολύ σπάνιες.

Ακολουθεί, κατά την πάγια συνήθειά μου, και τον αντίλογο (χαρακτηριστικά από άνδρες).




Ιδού τα ενδιαφέροντα: https://www.facebook.com/daphne.chronopoulou.9/posts/10224221299534679














Παρασκευή 4 Οκτωβρίου 2019

Αγαπάτε αλλήλους― κυρίως τους σκύλους






Όταν ο Ιησούς μετέφερε στον κόσμο τη θεϊκή εντολή "Αγαπάτε αλλήλους"* μόνο ο σκύλος τον άκουσε.  Ο άνθρωπος κοιμόταν.

Το σκυλί είναι ο δάσκαλος της καρδιάς.
Εμείς που έχουμε ζήσει την αγάπη του σκύλου ξέρουμε τι σημαίνει αγάπη αληθινή, ανιδιοτελής κι απόλυτη. Σκύλος με σκύλο, σκύλος με άνθρωπο. Συχνά και με τη γάτα του σπιτιού, που εκεί να δεις,  έχουμε στο μάθημα σύγκριση καθημερινή.
Μάθημα αγάπης, μάθημα Φιλίας.

Μάθημα πως δεν χρειάζεται  να είμαστε ίδιοι για να είμαστε φίλοι.
Κι αυτό το τελευταίο δείχνει το video που ανεβάζω σήμερα.  Αν αγαπάτε τα σκυλιά μην το χάσετε.
Αλλά, μην είμαστε άδικοι όμως,  η Φιλία θέλει δύο, θέλει αμοιβαιότητα, αλλιώς είναι σαν την καψούρα, φαντασίωση στο κεφάλι ενός. Για να τιμήσουμε και την αγελάδα φίλη μια εικόνα που δείχνει ότι ακόμα και σκλαβωμένα  ακόμα κι όταν αρμέγονται σα μπαταρίες στη σειρά, και τα βοοειδή έχουν αισθήματα. 
Μαζί μ αυτάκι άλλες εικόνες- άνθρωπος, κλώσσα, σκύλος, γάτα + τα δικά μου βέβαια, o  Troy μου που κάθε μέρα μου ξαναμαθαίνει  να αγαπώ.



______________________________________________
Αν έχετε διαβάσει το Ευαγγέλιο άλμα σας ζητώ για το μικρό μου παραμύθι για την κοιμισμένη ανθρωπότητα.
Διότι όσοι έχουμε διαβάσει το Ευαγγέλιο γνωρίζουμε ότι ο Ιησούς εννοούσε 'μεταξύ σας, εσείς οι μαθητές μου' και είναι διότι το προσθέτει αμέσως μετά. Είναι η στιγμή του αποχαιρετισμού όταν τους ζητά να πλησιάσουν και σαν ετοιμοθάνατος πατέρας αφήνει κληρονομιά του την τελευταία του συμβουλή, να μείνουν ενωμένοι.  
Φέρνω το απόσπασμα τηαλλά, εννοείται: το όλον συστήνω.

Κατά Ιωάννην, ΙΓ'(13) 31-38
῞Οτε οὖν ἐξῆλθε, λέγει ὁ ᾿Ιησοῦς· νῦν ἐδοξάσθη ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ὁ Θεὸς ἐδοξάσθη ἐν αὐτῷ.
εἰ ὁ Θεὸς ἐδοξάσθη ἐν αὐτῷ, καὶ ὁ Θεὸς δοξάσει αὐτὸν ἐν ἑαυτῷ, καὶ εὐθὺς δοξάσει αὐτόν.

τεκνία, ἔτι μικρὸν μεθ’ ὑμῶν εἰμι. ζητήσετέ με, καὶ καθὼς εἶπον τοῖς ᾿Ιουδαίοις ὅτι ὅπου ὑπάγω ἐγώ, ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν, καὶ ὑμῖν λέγω ἄρτι.
ἐντολὴν καινὴν δίδωμι ὑμῖν ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους, καθὼς ἠγάπησα ὑμᾶς ἵνα καὶ ὑμεῖς ἀγαπᾶτε ἀλλήλους.
ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε, ἐὰν ἀγάπην ἔχητε ἐν ἀλλήλοις.
Μεταγραμένο στα νεότατα:
Όταν λοιπόν εξήλθε, λέει ο Ιησούς: «Τώρα δοξάστηκε ο Υιός του ανθρώπου, και ο Θεός δοξάστηκε μέσω αυτού.
Αν ο Θεός δοξάστηκε μέσω αυτού, και ο Θεός θα τον δοξάσει μέσω του εαυτού του, και μάλιστα ευθύς θα τον δοξάσει.

Παιδάκια μου, ακόμα για λίγο είμαι μαζί σας. Θα με ζητήσετε και, καθώς είπα στους Ιουδαίους, όπου εγώ πηγαίνω εσείς δε δύναστε να έρθετε, και σ’ εσάς το λέω τώρα.
Εντολή καινούργια σας δίνω: Να αγαπάτε ο ένας τον άλλο. Καθώς αγάπησα εσάς, έτσι κι εσείς να αγαπάτε ο ένας τον άλλο.
Με αυτό θα γνωρίσουν όλοι ότι είστε δικοί μου μαθητές, αν αγάπη έχετε ο ένας για τον άλλο».

Το αρχέτυπο του Αλήτη έχει πάντα σκυλί.

Ο Troy με τον Mon Chou Sue έφηβο τον οποίο αγκάλιασε από μωράκι, μεταφορικά και κυριοκεκτικά.

Ο Troy φιλοξενεί την Eliza 
τη φίλη του για την οποία ξεθάβει τα πιο καλά του κόκκαλα. 




https://www.facebook.com/marialaura.principessa/videos/2946067848740232/

Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου 2018

Ειδοποίηση: προς πολιτικούς και πολιτευομένους ( +Εξωκωλάριοι και Χριστιανοταλιμπάν)







ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ

Επειδή είδα πολλά σάς προειδοποιώ:
Πολιτικός που περέστη/θα παραστεί σε Αγιασμό σχολείου
ας μη ζητήσει την ψήφο μου. ΠΟΤΕ.

Και για να μη μου μπουρδουκλωθείτε πάλι και μου μιλάτε για παραδόσεις:
Υπάρχει ώρα για σπορά και ώρα για θερισμό, ώρα για ειρήνη και ώρα για πόλεμο, όπως μας έμαθε ο καλός μου Εκκλησιαστής. Μετά τις πυροβολημένες Παναγίες, την επικίνδυνη πατριδοκαπηλία και το εξωφρενικό για τη χιλιετηρίδα μας γεγονός να μην έχουμε ακόμα διαχωρίσει Εκκλησία και Κράτος,
Εγώ η γράφουσα
Που διαβάζω τη Βίβλο συχνότερα από τους εξωκωλάριους Μακεδονοκάπηλους επιδειξίες κι από τους τρελοκαλογέρους που πετροβολούν ΑΤΜ,
σας το δηλώνω ότι 
δε δείχνω καμιά ανοχή πλέον στον συμφεροντολογικό ή νοσταλγικό Χριστιανοταλιμπανισμό. Ή, αν το προτιμάτε επιγραμματικά:
Οι εικόνες στο εικονοστάσι- ο Δαρβίνος στο σχολείο.

___________________________________
Ακολουθεί η συλλογή μου επειδή ξεχνάμε.
Και μια σημείωση: 
Δε λέω ονόματα γιατί δε θέλω να  γυρίσει η συζήτηση στα προσφιλή σας κομματικά μα ξέρω ποιοι είστε.






Miltos‏ Η αμήχανη στιγμή που η Παναγίαξαναβλεπει κρίνο... 








Daphne Chronopoulou 
Αυτοί είναι που βρίσκουν το Pride προκλητικό.
Όπως γράφει η Anna Kouroupou
«Το οτι δεν πείθουν πλέον και ειναι σαν διαδήλωση της Αλόμα το 80; Ξεκαρδιζόμαστε.
Το οτι υπάρχουν, ειναι το στενάχωρο...»
Προσπάθησα να μην ασχοληθώ αυτή τη φορά. Μα δεν είμαι και Θεός, πώς να κρατηθώ μ' αυτά τα νούμερα;
#Μακεδονία




Ο @ArisMessinisπρέπει να πάρει 666 βραβεία γι' αυτή τη φωτο. Η Ελλάδα σήμερα: "Κώλοςγίναμε γαμωτημπαναΐασας". 
Δεν μπορώ με τίποτα να δεχτώ,πως η χώρα που γεννήθηκα και ζω,είναι ένας σκατοφασιστένιος,θρησκόληπτος,ξεβράκωτος κώλος
Άννα‏  Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν ένας κωλοςεθνικιστή, ένας παπάς που περιφέρει εικόνα Παναγίας, κι ένας Μακεδονομαχος. Που σημαινει, με αλλα τόσα, την ξαναφτιαχνεις.









Και πόσο ενοχλεί που δεν είμαι τρολ και δεν πληρώνομαι..

Άντε πάλι: